Priester Penne
U bent bezoeker 952706

Woord van de Pastoor

De IJsheiligen

We hebben in de afgelopen tijd al mooie en warme lentedagen gehad. Voor veel mensen is er dan ook de bekoring om in de tuin heel wat te gaan doen. En toch zegt de volkswijsheid om het niet te doen en te wachten tot 15 mei, tot wanneer de ijsheiligen voorbij zijn. Zo zegt de spreuk: “Het kan vriezen tot in mei, dan zijn de ijsheiligen voorbij”. In de periode van 11 tot 14 mei, in sommige landen is het 15 mei, vieren we de ijsheiligen.  Volgens de volksweerkunde zijn dat de laatste dagen waarop en nog nachtvorst kan optreden.

De IJsheiligen, de heiligen die in die periode worden gevierd zijn de heilige Mamertus,  Pancratius, Servatius en Bonifatius.  Die heiligen hebben helemaal niets met vriezen en vorst te maken maar we vieren ze op 11, 12, 13 en 14 mei.  Het waren wel mannen met het grote vuur van Jezus Christus in hun hart.

Op 11 mei vieren we de heilige Mamertus. Hij leefde in de vijfde eeuw. In 461 werd hij bisschop van zijn geboortestad Vienne, aan de Rhône in Zuid-Frankrijk. Hij was een vrome en zorgzame bisschop die Jezus Christus trouw verkondigde. In die tijd gebeurden er nogal wat rampen in zijn stad, er waren aardbevingen en mislukte oogsten. Als antwoord op die rampen voerde hij de kruisdagen en de kruisprocessie in. In 470, drie dagen voor Hemelvaart trok er een bidprocessie door de straten van de stad om Goddelijke hulp te verkrijgen en rampen af te wenden. Het houden van die kruisdagen, drie boetedagen voor Hemelvaart, met processies en gebeden zal zich later over heel Europa verspreiden. Ook in onze streken hebben we dat lang gekend. Mamertus is overleden op 11 mei 475.

Op 12 mei vieren we de jonge heilige Pancratius. Hij werd geboren in 289 in Klein-Azië, het huidige Turkije. Als wees kwam hij op jonge leeftijd naar Rome en daar ontdekte hij het geloof in Jezus Christus. Hij liet zich dopen en ging als christen leven. Het was een tijd van christenvervolgingen en christen zijn betekende eigenlijk een doodvonnis. Pancratius leefde aan het begin van de vierde eeuw, een tijd met zware christenvervolgingen. Geloven in Jezus Christus betekende eigenlijk een doodvonnis. Hij werd door iemand uit zijn straat verraden en aangegeven bij de keizer Men beloofde hem grote dingen, een glanzende carrière in het Romeinse Rijk en een vorstelijk salaris als hij maar zijn geloof in Jezus Christus zou afzweren en zou offeren aan de Romeinse goden. Pancratius wist dat niemand hem kon bieden dat wat Jezus Christus hem te bieden had en daarom wees hij alle mooie beloften af. Pancratius stierf in Rome, op 12 mei 304. Na zware folteringen werd hij op bevel van keizer Diocletianus in het openbaar onthoofd. Pancratius is voor elk een voorbeeld van trouw en moed aan je geloof in Jezus Christus.

Op 13 mei vieren we de derde ijsheilige, de heilige Servatius. Er is een spreuk: “Servaas brengt vaak nog kou en vorst”. Servatius, afkomstig uit Armenië, kwam in onze streken het geloof verkondigen. Het verhaal vertelt dat hij een bloedverwant van Jezus was. Hij was de tiende en laatste bisschop van Tongeren. Op een bepaald moment heeft hij zijn bisschopzetel naar Maastricht verplaatst. Hij schijnt eigenlijk gevlucht te zijn uit Tongeren omdat men hem te streng in de leer vond. Zo werd Servatius de eerste bisschop van Maastricht, men noemt hem ook de eerste bisschop van Nederland. Hij was een van de felste tegenstanders van het Arianisme. Hij stierf op 13 mei 384 te Maastricht en ligt daar in de Sint-Servaasbasiliek begraven. Er is een verhaal dat hij op een pelgrimstocht naar Rome van de apostel Petrus een sleutel had gekregen om de harten van de mensen voor Jezus Christus te openen. Als we Sint Servaas vieren, dan vieren we een bisschop die hier in onze streken aan onze verre voorouders Jezus Christus is komen verkondigen, Gods Zoon, waarachtig God en waarachtig mens. Leven wij ook uit hetzelfde geloof.

Op 14 mei vieren we de vierde ijsheilige, de heilige Bonifatius. Bonifatius leefde in de 3e en vroege 4e eeuw. Hij was aanvankelijk geen voorbeeldig christen, hij woonde in Rome samen met een rijke vrouw. Nadat die vrouw zich bekeerd had tot het christendom stuurde ze Bonifatius naar Tarsus om relieken van christelijke martelaren naar Rome te brengen. Daar aangekomen kwam hij onder de indruk van de moed en het getuigenis van de christenen. De christenvervolgingen maakten diepe indruk op hem en hij werd ook christen. In plaats van in stilte zijn geloof te beleven, koos hij ervoor om openlijk zijn christen-zijn te belijden. Dat leidde ertoe dat hij werd gevangen genomen, gruwelijk gemarteld en uiteindelijk gedood op 14 mei 307.

Volledigheidshalve wil ik nog even vermelden dat men in enkele landen op 15 mei nog een extra ijsheilige bijhaalt met de gedachtenis van de heilige Sophia van Rome.

Gods Zegen, uw priester en Pastoor A. Penne
www.priesterpenne.be


Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.