Woord van de Pastoor

Roeping en twee zaadjes

Met elk van ons heeft God een plan, een groot plan. Je moet het willen en durven zien en er willen en durven op ingaan. In onze Kerk zeggen we: elk van ons heeft een roeping van God gekregen. Bij het woord roeping denken we gemakkelijk aan het door de Heer geroepen worden tot het Priesterschap, het diaconaat of het religieuze of het godgewijde leven. Maar het huwelijk of het alleen-gaan in het leven is ook een roeping, anders maar zeker niet van minder waarde dan de andere roepingen. Heb jij je roeping voor ogen?  Dank God voor je roeping in je dagelijks gebed; spreek je dankbaarheid uit voor de roeping die je van Hem gekregen hebt en de weg die je zo gaat.

Sommige mensen doen er een tijd over, soms jaren, eer men de roeping die men van de Heer heeft gekregen wil zien; sommigen doen er lange tijd over eer men wil aanvaarden dat het precies die roeping is. Ik hoor het wel eens van mannen die die na een lange tijd toch naar het seminarie gaan om priester te worden of vrouwen die intreden in een klooster: “Wat heeft het lange tijd geduurd eer ik het wilde zien!”. Soms ontdekken mensen ook op latere leeftijd en na veel omzwervingen en lang zoeken dat hun roeping het Sacrament van het huwelijk of de weg alleen is. Vertrouw er op: God roept je nooit tot iets wat je niet zou kunnen. Dus wees nooit bang om te doen wat je in je hart als je roeping van de Heer voelt en waar je de tekens rondom jou ziet! Ingaan op je roeping maakt gelukkig en is ook vruchtbaar. Zoals Jezus het zegt op het einde van de parabel over het zaad: “Dat is degene die het woord hoort en begrijpt en die draagt dan vrucht: de een honderdvoudig, de ander zestigvoudig, weer een ander dertigvoudig”. (Matteüs 13,23)

Ik kreeg onlangs een mooi verhaaltje gemaild over ingaan op je roeping en te vertrouwen dat God je altijd de kracht, de genade geeft om datgene waartoe Hij je roept, waar te kunnen maken. Het verhaal over “de twee zaadjes” spreekt eigenlijk voor zich en elk zal het wel herkennen in zijn eigen roeping.

“Twee zaadjes liggen naast elkaar op een vruchtbare grond. Zegt het ene zaadje tegen het andere: Ik wil groeien! Ik wil mijn wortels diep in de grond voelen en door de aardkorst heen naar boven uitbreken ... Ik wil mijn tere knoppen uitvouwen om de komst van de lente aan te kondigen. Ik wil de warmte van de zon op mijn gezicht voelen en de zegeningen van de morgendauw op mijn blaadjes!
Het zaadje groeide ...
Het tweede zaadje zei: Ik ben bang. Als ik mijn wortels naar beneden laat groeien, weet ik niet wat ik in het donker tegen zal komen. Als ik door de aardkorst heen breek, beschadig ik misschien mijn tere knoppen. En stel je voor dat ik mijn blaadjes uitrol en ze worden opgegeten door een slak. En als ik mijn bloesems open, komt er misschien een klein kind dat ze afplukt. Nee, ik kan maar beter wachten tot de kust veilig is. Het zaadje wachtte ... Toen kwam er een scharrelkip de hoek om, op zoek naar voedsel, vond het wachtende zaadje en peuzelde het op.
Wie weigert risico's te nemen en te groeien, wordt opgeslokt door het leven.”

Dat verhaal van die twee zaadjes mag elk van ons eens bevragen. Kijk naar je leven en spreek voor jezelf uit wat je roeping is die je van God hebt ontvangen. Hopelijk ben ik zoals het eerste zaadje, groei ik en vertrouw ik op de hulp van de Heer die mij die roeping gaf en zie ik ook mijn zegeningen. Hij helpt ons groeien en vrucht dragen vanuit onze roeping!
Bij sommige jongeren en ook al wat ouderen merk ik dat men zoals het tweede zaadje is. Men durft er niet op in te gaan omdat men niet zeker weet hoe alles gaan verlopen en er zit aan elke roeping toch ook een risico dat er misschien moeilijkheden en onzekerheden komen. Als je perfecte zekerheid wil, zal je nooit groeien en zal je de zegeningen missen die God wil geven.

Gods Zegen, uw priester en pastoor A. Penne.
www.priesterpenne.be

Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.