Priester Penne
U bent bezoeker 1182552

Woord van de Pastoor

Toen het kruis viel.....

Ik denk dat iedereen de beelden wel gezien heeft. Een avondmis in de Ecuadoriaanse stad Guayaquil is op zaterdag 17 oktober op een afschuwelijke manier geëindigd. Terwijl priester Patricio Sánchez de Mis opdroeg, kwam een groot kruisbeeld boven het altaar los van de muur. Het zware gevaarte viel op hem. De priester overleed. Omdat de Mis live werd uitgezonden op sociale media, werd het drama ook gefilmd. Je ziet hoe de priester nietsvermoedend voor het altaar staat, tot het kruisbeeld plots naar beneden komt en hem op het hoofd treft: Ecuador Priest Dies After Wooden Cross Falls During Prayer | VIDEO


Het heeft heel wat mensen geschokt. En op sociale media lees je dan allerlei reacties. Hoe kan God zoiets toelaten? Hoe kan een priester sterven terwijl hij de Mis opdraagt? Sommigen komen meteen met hun eigen verklaringen en zelfs met allerlei onheilsprofetieën. Die ga ik hier niet herhalen. Want bij een drama zoeken we al gauw naar een verklaring. Alles moet toch een reden hebben, denken we.


Het deed me denken aan een passage uit het Lucasevangelie, hoofdstuk 13, verzen 1 tot 9. Mensen komen bij Jezus met een verhaal over Pilatus, die Galileeërs heeft laten vermoorden en hun bloed met dat van hun offerdieren heeft vermengd. Waren die mensen grotere zondaars dan anderen? Hadden ze hun lot aan zichzelf te danken? Jezus haalt er nog een tweede gebeurtenis bij: de toren van Siloam stortte in en achttien mensen kwamen om. Waren dat dan de grootste zondaars van Jeruzalem? Had God hen gestraft omdat ze niet goed genoeg geloofden of omdat ze anderen tekortgedaan hadden?


Jezus maakt duidelijk: zo werkt God niet! God is geen wreker die mensen met rampen straft. Hij is geen sadist die plezier schept in menselijk leed. God werkt heel anders dan wij. Want geef toe: als wij het voor het zeggen hadden, zouden we met sommige mensen misschien korte metten maken. Een kindermoordenaar, een misbruiker, een terrorist… Als wij God waren, zouden we misschien al gauw met straffen klaarstaan. Maar God is niet zoals wij. Hij laat geen torens neerstorten op mensen om hen te straffen. Hij veroorzaakt geen gruwelijke ongelukken om iemand eens goed terecht te wijzen.


Toch zegt Jezus iets dat ons wakker mag schudden. Het leed dat mensen elkaar aandoen, zoals bij Pilatus, en het leed dat voortkomt uit ongelukken, oorlogen, bomaanslagen of een kruisbeeld dat plots naar beneden valt: het kan ons allemaal overkomen. En als het leven plots eindigt, staan we voor God. Hoe staan we er dan voor?
God wil dat iedere mens gelukkig is, hier op aarde én bij Hem in het eeuwige leven. Ja, we maken allemaal fouten, soms zelfs zware fouten. Maar God schrijft ons niet zomaar af. Hij wil ons telkens opnieuw een kans geven, ons helpen om opnieuw te beginnen. Want Hij heeft met ieder van ons een prachtig plan.


De tijd van Allerheiligen en Allerzielen nodigt ons uit om daar eens ernstig bij stil te staan. Stel dat ik straks plots zou sterven en voor God kom te staan: wat zou Hij dan over mijn leven zeggen? Draagt mijn leven vruchten? Ben ik er voor God en voor mijn medemensen? Ben ik op weg met het plan dat Hij met mij voorheeft?


God verwacht iets van ons leven. Hij wil dat we écht leven en niet zomaar geleefd worden. Denk maar aan het evangelie over de vijgenboom: God verwacht vruchten. Is mijn levensweg vruchtbaar, of ben ik op een doodlopende weg beland?


Allerheiligen en Allerzielen zijn geen dagen om bang te worden, maar wel om wakker te worden. Ons leven is kostbaar, onze tijd is niet oneindig en Gods liefde laat ons nooit los. Eens komt de dag waarop we voor Hem staan. Moge Hij dan in ons leven de vruchten ontdekken van ons geloof, onze liefde en onze naastenliefde. Want uiteindelijk is dat waar het om gaat: dat we leven zoals God het bedoeld heeft, met een hart dat openstaat voor Hem en voor elkaar.


Gods Zegen, uw priester en Pastoor A. Penne
www.priesterpenne.be


Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.