Priester Penne
U bent bezoeker 1032202
Toch nog even terugkomen op de voetbalwedstrijd België–Senegal van afgelopen woensdagavond. Toen het scorebord 0-2 aangaf, dacht zowat iedereen dat het voorbij was voor de Rode Duivels. Maar plots kantelde de wedstrijd volledig. En ook in het commentaar sloeg de toon om. Het ene religieuze woord volgde op het andere: "een wonder", "een mirakel", zelfs "Jezus Christus!" klonk meer dan eens door de microfoon.
De mooiste uitspraak van de verslaggever was misschien wel toen de camera zowel Senegalese als Belgische supporters met gevouwen handen in beeld bracht: "Er wordt wat afgebeden in Seattle maar de Belgische gebeden zijn verhoord." Blijkbaar brengt voetbal zelfs de grootste supporters spontaan tot bidden!
Ook na de wedstrijd bleef het woord wonder vaak vallen. Tijdens enkele ontmoetingen en huisbezoeken deze week kwam de bewuste match opnieuw ter sprake. Sommigen gaven glimlachend toe dat ze op de spannendste momenten toch een klein schietgebedje hadden gedaan voor de Belgische overwinning. Ik kon het niet laten om ondeugend te vragen: "En... heb je God achteraf ook bedankt voor het wonder?" Daar viel meestal een korte stilte. Dat antwoord bleek toch iets moeilijker.
Natuurlijk hopen we dat er op dit WK nog meer "wonderen" voor de Belgische ploeg mogen volgen. Maar dit alles herinnert ons tegelijk aan een veel grotere waarheid: Gods liefde is altijd groter dan de uitslag van een voetbalwedstrijd. Een wedstrijd duurt negentig minuten, met wat extra tijd en soms strafschoppen. Gods liefde kent geen eindsignaal. Zijn zegen blijft elke dag opnieuw aanwezig. Misschien is dát wel het mooiste wonder: leren zien hoe God ons dagelijks nabij is. In een goede gezondheid. In trouwe vriendschappen. In een warm gezin of een liefdevolle familie. In een onverwachte ontmoeting. In de moed om moeilijke dagen door te komen. En zeker ook in de sacramenten van de Biecht en de Eucharistie, waarin Christus ons steeds opnieuw tegemoetkomt met Zijn vergevende en levengevende liefde.
God werkt vaak niet met spectaculaire vuurwerken, maar met stille wonderen. Een hart dat opnieuw hoop vindt. Een hand die hulp biedt. Een woord dat troost. Vergeving die mensen weer met elkaar verzoent. De kracht om opnieuw verder te gaan. Dat zijn misschien wel de grootste wonderen die Hij elke dag verricht.
Laten we God dus niet alleen danken wanneer onze voetbalploeg wint. Laten we vooral leren Zijn zegeningen te herkennen in het gewone van elke dag. Want wie met de ogen van het geloof leert kijken, ontdekt dat Gods wonderen ons voortdurend omringen. En dat is een overwinning die nooit verloren gaat.
Gods Zegen, uw priester en Pastoor A. Penne
www.priesterpenne.be
Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.