Priester Penne
U bent bezoeker 1157158

Woord van de Pastoor

HET VERHAAL VAN DE HOND CAPTAIN

Ik zag hier op Facebook het volgende ontroerende verhaal voorbij komen. Zes jaar lang sliep de hond Captain iedere nacht op het graf van zijn baasje. Zijn baasje, Miguel Guzmán, overleed in 2006. Kort na de begrafenis verdween Captain. De familie zocht overal naar hem. Ze vroegen rond, plaatsten berichten en hoopten hem terug te vinden. Maar niemand wist waar hij was. Tot mensen die ’s avonds laat op de begraafplaats kwamen, op een dag een hond zagen liggen bij een graf. Het was Captain. De beheerder van de begraafplaats waarschuwde de familie. Zij kwamen hem ophalen en namen hem mee naar huis. Maar Captain wilde daar niet blijven. Iedere avond huilde hij, krabde hij aan de deur en wilde hij naar buiten. En iedere ochtend kwam hij terug. Uiteindelijk ontdekte men wat er gebeurde. Iedere avond liep Captain ongeveer vijf kilometer, helemaal alleen, terug naar de begraafplaats. Daar ging hij naar het graf van zijn baasje. Om precies zes uur ’s avonds was hij er. De beheerder van de begraafplaats wachtte zelfs met het sluiten van de poorten totdat Captain binnen was. Daar bracht hij de hele nacht door. En de volgende ochtend, wanneer de poorten weer opengingen, vertrok hij opnieuw. Dag na dag. Nacht na nacht. Jarenlang.

 

Op Facebook zag ik dat het verhaal van Captain veel mensen raakte. Misschien omdat trouw iets is wat diep in ons hart zit. Wij mensen verlangen ernaar dat iemand ons niet vergeet. Dat iemand bij ons blijft, ook wanneer het moeilijk wordt. Dat iemand trouw blijft, ook wanneer we elkaar niet meer kunnen zien.
Nu moeten we natuurlijk voorzichtig zijn. We weten niet precies wat er in het hoofd van Captain omging. We kunnen niet zomaar zeggen dat hij op dezelfde manier dacht of voelde als een mens. Maar toch kunnen we ons door zijn gedrag laten raken. Want ook dieren zijn wonderlijke schepselen. De Bijbel vertelt ons dat God de dieren heeft geschapen. In het scheppingsverhaal van Genesis zien we hoe God de vissen in de zee, de vogels in de lucht en de dieren op het land tot leven roept. En telkens opnieuw klinkt het: de schepping is goed.
Dieren zijn dus geen toevallige dingen die zomaar bestaan. Zij behoren tot Gods schepping.
En daarom leert ook de Rooms-Katholieke Kerk dat wij dieren met respect moeten behandelen. De Catechismus zegt dat dieren schepselen van God zijn en dat wij hun het nodige respect verschuldigd zijn.
Dat betekent niet dat dieren en mensen precies dezelfde plaats hebben. De mens is volgens de Bijbel geschapen naar het beeld van God en heeft daarom een bijzondere verantwoordelijkheid binnen de schepping. Maar verantwoordelijkheid betekent geen recht om zomaar alles met dieren te doen wat wij willen. Integendeel. Wie van God iets krijgt toevertrouwd, moet daar ook goed voor zorgen. We mogen dieren gebruiken voor voedsel, kleding, werk en andere menselijke behoeften, maar we moeten onnodig lijden en wreedheid vermijden. Dieren mogen niet worden mishandeld uit plezier of achteloosheid.

 

Christen zijn betekent dus ook: leren kijken met respect naar wat God geschapen heeft.
Misschien kan dat verhaal van Captain ons daar op een heel eenvoudige manier aan herinneren. Iedere avond ging hij terug naar hetzelfde graf. Steeds dezelfde weg. Steeds dezelfde plek. Steeds opnieuw. En misschien mogen wij ons daardoor ook een vraag stellen: hoe trouw zijn wij? Zijn wij trouw aan de mensen die God op onze weg heeft geplaatst? Zijn wij trouw aan onze familie, aan onze vrienden, aan onze gemeenschap? En misschien nog belangrijker: zijn wij trouw aan God? Want uiteindelijk is er Iemand die nog veel trouwer is dan wij ooit kunnen zijn. Dat is God zelf. God vergeet ons nooit. Wanneer wij verdwalen, blijft Hij ons zoeken. Wanneer wij vallen, blijft Hij ons nabij. En wanneer ons aardse leven eindigt, houdt Gods liefde niet op.

 

Laat in deze dagen dat verhaal van Captain nog eens gelovig in uw gedachten klinken. Captain bleef terugkomen naar het graf van zijn baasje. Wij weten niet precies waarom.
Maar zijn verhaal herinnert ons aan iets wat voor ons als christenen heel belangrijk is: liefde en trouw hebben betekenis. En God zelf is de bron van alle liefde en trouw. Daarom mogen we niet alleen met verwondering naar Captain kijken, maar ook met dankbaarheid naar de hele schepping. Wanneer we een hond zien, een kat, een vogel of welk ander dier ook, mogen we beseffen: ook dit is een schepsel van God. Bidden we dan heel eenvoudig: “Dank U, God, voor uw schepping.” Want uiteindelijk wijzen alle mooie dingen in de schepping terug naar de Schepper. Captain bleef jarenlang waken bij het graf van zijn baasje. Maar wij mogen geloven dat God over ieder van ons waakt. Niet alleen vandaag. Niet alleen zolang wij leven.
Maar met een liefde die sterker is dan de dood. Een liefde die blijft.

 

Gods Zegen, uw priester en pastoor A. Penne


Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.