Priester Penne
U bent bezoeker 1097724
Dolly Parton: Hello God
Dinsdagavond 25 augustus keek ik naar het laatavondjournaal en een groot stuk van daarvan werd ingenomen door het nieuws van het overlijden van Dolly Parton. Op radio en televisie kregen we sindsdien heel wat over haar te horen en te zien. En de boodschap was duidelijk: met haar overlijden verliezen we een uitzonderlijke artieste — zangeres, songwriter en verhalenvertelster — die verschillende generaties heeft geraakt. Haar stem en haar liederen zullen nog lang blijven klinken.
Wie Dolly Parton alleen kent van wereldhits als Jolene, 9 to 5 of I Will Always Love You, kent eigenlijk maar een deel van haar verhaal. Want onder die glitter, die grote pruiken en dat brede, aanstekelijke lachje zat ook een heel gelovige vrouw. Dolly groeide op in een christelijk gezin in Tennessee en zong als kind al in de kerk. Haar geloof heeft ze nooit weggestopt alsof het iets was waarover je vooral niet te veel mocht praten. Integendeel: het hoorde bij haar leven en kreeg ook in haar muziek een duidelijke plaats. Dat wordt bijzonder indringend hoorbaar in het lied Hello God uit 2002. Luister maar: Dolly Parton Hello God Lyrics Video Karaoke Singalong Music Video
Dat is geen zoet, gemakkelijk geloofsliedje waarin alle problemen na drie minuten netjes opgelost zijn. Dolly richt zich tot God vanuit een wereld die ze ziet vol geweld, haat, egoïsme en verwarring. Ze stelt vragen, spreekt haar onbegrip uit en erkent zelfs haar eigen twijfel en weerstand. Maar ze eindigt niet in wanhoop. Ze keert zich opnieuw tot God en vraagt om liefde, vergeving en een nieuwe kans.
Precies daarin raakt Hello God mij. Het lied zegt: kijk eens naar onze wereld, kijk naar wat wij mensen ervan maken — en besef dan opnieuw dat wij God nodig hebben. Dat is ook een wezenlijk katholieke gedachte. Ons geloof vraagt niet dat we doen alsof de wereld volmaakt is. En evenmin dat we onze ogen sluiten voor de ellende die mensen elkaar aandoen. Het evangelie nodigt ons uit om de gebrokenheid onder ogen te zien en daarna ons hart tot God te wenden. Wij geloven in een God die ons in Jezus Christus nabij is gekomen, die onze menselijke zwakheid kent en die ons telkens opnieuw roept tot bekering en verzoening.
Dolly Parton zingt ook over de vrije wil die ons gegeven is en over de verantwoordelijkheid die daarmee gepaard gaat. Dat sluit nauw aan bij onze christelijke overtuiging. Geloven is geen vlucht uit de werkelijkheid. Integendeel. Wie in God gelooft, wordt juist geroepen om midden in deze wereld anders te leven: met barmhartigheid, met vergeving en met liefde voor de ander.
Ons geloof is dus niet alleen iets wat we op zondag met woorden belijden. Het moet ook zichtbaar worden in wat we maandag, dinsdag en alle andere dagen doen. Anders dreigt ons geloof al snel een beetje op een mooi kerkelijk accessoire te lijken: fraai om te hebben, maar zonder veel invloed op het echte leven.
Misschien is dat wel een van de mooiste dingen die we bij het afscheid van Dolly Parton kunnen meenemen. Haar geloof zat niet verborgen achter haar roem. Het klonk soms luid, soms eenvoudig, soms met een flinke portie Amerikaanse schwung — maar het was er.
En in Hello God klinkt een gebed dat ook het onze mag worden:
God, kijk naar onze wereld.
Vergeef ons waar wij tekortschieten.
Leer ons opnieuw liefhebben.
En laat ons niet los.
Moge Dolly Parton nu rusten in de vrede van God, op wie zij zich in haar leven en in haar muziek steeds opnieuw heeft gericht. En moge haar stem ons blijven herinneren aan een eenvoudige, maar diepe waarheid: wie werkelijk gelooft, mag God midden in het leven aanspreken — met zijn vragen, zijn zorgen, zelfs zijn twijfel. Maar wie God aanspreekt, wordt vervolgens ook geroepen om zelf vanuit dat geloof te leven. Misschien is dat uiteindelijk de mooiste noot waarmee we haar mogen uitwuiven.
Gods Zegen, uw priester en Pastoor A. Penne
www.priesterpenne.be
Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.