In deze Veertigdagentijd is het een mooi gebruik om de kruisweg te bidden. Langs die veertien schilderijen in onze kerk te stappen en zo Jezus op die weg te vergezellen.
Ik wil in dit woordje even stilstaan bij de eerste statie, “Jezus wordt ter dood veroordeeld”.
Alle vier de evangelisten schrijven ongeveer hetzelfde hierover. Pontius Pilatus vindt geen schuld in Jezus maar onder druk de joelende menigte en van de hogepriesters wordt Jezus veroordeeld tot de kruisdood.
Matteüs schrijft: “Toen Pilatus zag dat het niets hielp, maar dat de onrust steeds groter werd, nam hij water en waste zijn handen voor de ogen van het volk. Hij zei: “Ik ben onschuldig aan dit bloed. U moet zelf maar zien.” …Jezus liet hij geselen en leverde hij over om gekruisigd te worden.” (Matteüs 27,24-26)
Marcus schrijft: “Omdat Pilatus het volk tevreden wilde stellen, liet hij Barabbas vrij, en Jezus liet hij geselen en leverde hij over om gekruisigd te worden.” (Marcus 15,15)
Bij Lucas kunnen we duidelijk lezen dat Jezus voor Pilatus onschuldig was maar hij was bang voor het roepende volk. “Hun geschreeuw gaf de doorslag. Pilatus besloot hun eis in te willigen. De man die wegens oproer en doodslag in de gevangenis was gezet, om wie zij hadden gevraagd, liet hij vrij en Jezus leverde hij over aan hun willekeur.” (Lucas 23,23-25)
Ook in het Johannesevangelie lezen wij hoe Pilatus wordt afgedreigd door de hogepriesters en ook daar lezen we: “Toen leverde hij Hem aan hen over om gekruisigd te worden.” (Johannes 19,16)
Twee gedachten wil ik uit deze eerste statie van de kruisweg bijzonder naar voren halen.
De eerste: Pontius Pilatus wist dat Jezus niet schuldig was maar toch laat hij Jezus vermoorden aan het kruis. Pilatus veroordeelt de onschuldige Jezus voor zijn eigen gemak en om zelf zijn politiek postje veilig te stellen. Deze statie nodigt ons uit altijd voor de waarheid te kiezen, trouw te blijven aan de waarheid, ook al denken velen er anders over en ook al maakt men er zich niet populair mee. Het kan op heel wat terreinen van het leven voorkomen dat we moeten kiezen tussen de waarheid en tussen wat iedereen vindt en denkt. We mogen er voor bidden dat we voor de waarheid nooit begeven onder de druk van anderen.
De tweede gedachte is: Jezus is onschuldig en Hij aanvaardt toch het onrecht. Hij had als Zoon van God zich zeker uit dit hele gebeuren kunnen bevrijden. Hij aanvaardt en Hij kiest er vrijwillig voor het lijden en de dood te dragen voor onze verlossing. Hij heeft het voor ons gedaan, uit liefde voor elk van ons. Zijn lijden, sterven en verrijzen zal ons vriendschap met God, vergeving van zonden en eeuwig Leven geven. In een dankbaar gebed mogen we langs de staties van de kruisweg gaan en denken: de weg die Jezus hier gaat naar Golgotha heeft Hij vrijwillig gegaan voor mijn geluk, voor mijn eeuwig geluk.
Gods Zegen, uw priester en Pastoor Andy Penne
www.priesterpenne.be
Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.