Woord van de Pastoor

De ladder tussen hemel en aarde

In de afgelopen week bracht ik een rouwbezoek aan een familie die afscheid moest nemen van een dierbare. Tijdens ons gesprek vroegen ze of we bij de uitvaart het verhaal van de ladder van Jakob uit het boek Genesis mochten lezen. Voor hen was het een bijzonder mooie, passende en troostende lezing. Samen met de kleinkinderen hadden ze zelfs een ladder geknutseld. Die kreeg een plaats naast de kist, als een eenvoudig maar sprekend symbool.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik zelf nog nooit zo uitdrukkelijk bij dat beeld had stilgestaan. Een ladder tussen hemel en aarde: het is eigenlijk een prachtig symbool van ons geloof.
Maar wat vertelt dat Bijbelverhaal ons precies?

Jakob is op weg en overnacht in de open lucht. Hij legt zijn hoofd te rusten op een steen en droomt. In zijn droom ziet hij een ladder die van de aarde tot in de hemel reikt. Engelen van God gaan erlangs omhoog en omlaag. Bovenaan staat de Heer, die Jakob belooft: ‘Ik ben met u; Ik zal u behoeden waar gij ook gaat […] Want Ik zal u niet verlaten.’ (Genesis 28,15)
Jakob ontdekt dat hij er niet alleen voor staat. God gaat met hem mee, ook wanneer de weg onzeker is en hij niet weet wat de toekomst zal brengen. De plaats waar hij ligt, blijkt meer te zijn dan zomaar een plek om te overnachten: God is er nabij.

Die ladder deed ook mij nadenken over ons eigen leven. We lopen niet zomaar toevallig rond op deze aarde. We zijn door God gewild en bemind. Ons leven heeft zin en betekenis. We mogen er iets moois van maken, met zorg voor elkaar, met liefde en met aandacht voor wie ons nodig heeft. En wanneer ons aardse leven ten einde komt, geloven we dat we niet zomaar verdwijnen in het niets. Ons leven is geborgen in Gods handen. De ladder tussen hemel en aarde herinnert ons eraan dat hemel en aarde niet los van elkaar staan. God verbindt ze met elkaar en laat ons niet los, ook niet wanneer wij de grens van de dood overschrijden. Voor de familie die afscheid nam, was die zelfgemaakte ladder een tastbaar teken van hoop en troost. Ze vertelde iets wat soms moeilijk onder woorden te brengen is: dat de band met een geliefde niet zomaar verdwijnt wanneer iemand sterft. In het geloof blijven we met onze overledenen verbonden, in de liefde die we met hen deelden en in de hoop dat we ooit bij God thuis mogen komen.

Misschien mogen wij het Bijbelse verhaal van de ladder van Jakob eens bijzonder meenemen en laten klinken in onze gedachten tijdens de komende dagen van Allerheiligen en Allerzielen. We gedenken onze overledenen, steken een kaarsje aan, bezoeken hun graf en bidden voor hen. We voelen het gemis, maar we mogen ons tegelijk toevertrouwen aan Gods belofte. De ladder van Jakob herinnert ons eraan dat de hemel niet onbereikbaar ver weg is en dat God ons nooit loslaat. Hij blijft ons nabij, in het leven en in de dood. Zo blijven we met onze dierbaren verbonden, over de grens van dit leven heen, gedragen door Gods liefde en door de hoop op het eeuwige leven. Dat mag ons troost geven, telkens wanneer we afscheid moeten nemen, en zeker in deze dagen waarin we onze heiligen en onze dierbare overledenen gedenken.

Gods Zegen, uw priester en Pastoor A. Penne
www.priesterpenne.be

Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.