Priester Penne
U bent bezoeker 1032205
Elke dag plaats ik op verschillende sociale mediakanalen een filmpje waarin ik iets vertel over het feest of de heilige die we die dag in de Kerk vieren. Ik moet me telkens zelf verdiepen in de betekenis van het feest of in het leven van de heilige om er iets te kunnen van vertellen.
Ik was bijzonder getroffen door het leven van de heilige die we op 23 juni vieren, “de heilige van de galg”, de Italiaanse priester Jozef Cafasso. Hij was een begaafd biechtvader en een sterke geestelijke leidsman. Hij vormde generaties priesters en was de geestelijke begeleider van de jonge Johannes Bosco, de latere stichter van de Salesianen.
Hij was een andere priester dan veel van zijn tijdgenoten. In de 19e eeuw legden heel wat priesters sterk de nadruk op Gods rechtvaardigheid en straf. Priester Jozef Cafasso benadrukte daarentegen dat God bovenal een liefdevolle Vader is die de zondaar wil redden. Hij moedigde aan om vaak te biechten; hij behandelde zware zondaars met geduld en respect; hij sprak over Gods verlangen om te vergeven; hij hielp mensen vertrouwen te stellen in Gods genade, zelfs wanneer zij dachten dat hun zonden onvergeeflijk waren. Hij geloofde dat niemand zo diep gevallen was dat Gods barmhartigheid hem niet kon bereiken als hij zich oprecht tot God wendde.
Priester Cafasso kreeg de titel “de heilige van de galg”, in het Italiaans “Il prete della forca”. Hij bezocht gedurende zijn priesterschap honderden gevangenen, waaronder vele terdoodveroordeelden. Hij begeleidde hen geestelijk in de laatste dagen voor hun executie. Op de dag van de terechtstelling ging hij als geestelijke vader met hen mee naar het schavot of de galg. Hij hoorde hun biecht, gaf hun de communie, bad met hen onderweg naar de galg en bleef bij hen tot het laatste ogenblik. Omdat hij zo vaak aanwezig was bij executies en veroordeelden hielp sterven in vrede met God, kreeg hij dus de bijnaam “de heilige van de galg”. Ongeveer 70 personen begeleidde hij persoonlijk tot aan de galg en geen enkele stierf onboetvaardig. Cafasso noemde hen liefdevol "mijn gehangene heiligen", omdat hij ervan overtuigd was dat oprecht berouw en vertrouwen op Gods barmhartigheid hen tot heiligheid konden brengen. Hij zag in de terdoodveroordeelden niet alleen criminelen, maar zielen voor wie Christus eveneens gestorven was.
Een van de meest ontroerende verhalen die ik las over de heilige Jozef Cafasso gaat over een terdoodveroordeelde die lange tijd weigerde te spreken over God of berouw te tonen. De man zat in de gevangenis van Turijn en wist dat zijn executie naderde. Hij was verbitterd, voelde zich verloren en geloofde dat God hem onmogelijk nog kon vergeven. Toen Cafasso hem bezocht, begon hij niet met dreigementen over de hel of strenge vermaningen. Hij kwam eenvoudigweg terug, dag na dag, en behandelde de gevangene met waardigheid. Volgens de overlevering zei de veroordeelde uiteindelijk iets in de trant van: "Voor iedereen ben ik een monster. Waarom komt u steeds terug?" Cafasso antwoordde dat hij terugkwam omdat God hem niet had opgegeven. Dat raakte de man diep. Na verloop van tijd brak hij in tranen uit, legde een biecht af die hij jarenlang had uitgesteld en ontving de sacramenten. Op de ochtend van de executie was hij niet langer woedend of wanhopig, maar opmerkelijk rustig. Toen zij samen naar het schavot liepen, hield Cafasso een kruisbeeld voor hem. Ooggetuigen beschreven hoe de veroordeelde het kruis kuste en bad om Gods vergeving. Cafasso bleef naast hem staan tot het allerlaatste moment.
Priester Jozef Cafasso overleed in Turijn op 23 juni 1860, 49 jaar oud. Zijn hele leven hield hij mensen voor: “Vertrouw meer op Gods Barmhartigheid dan op uw ellende”.
Gods Zegen, uw priester en Pastoor A. Penne
www.priesterpenne.be
Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.