Priester Penne
U bent bezoeker 1069462

Woord van de Pastoor

Charlotte en de anderen honderdjarigen

Aanstaande donderdag mag ik in de Sint-Pieterskerk van Rotselaar de uitvaartmis opdragen voor Charlotte. Zie: Charlotte De Keyser - Eraly

Dat alleen al is bijzonder, want Charlotte mocht de uitzonderlijke leeftijd van ruim 104 jaar bereiken. Tot anderhalve week voor haar overlijden was ze nog opmerkelijk kranig, maar uiteindelijk waren de krachten opgebruikt. Ook aan een lang en rijk leven komt eens een einde.

Charlotte werd geboren op 8 februari 1922, in een wel heel bijzondere week voor de Katholieke Kerk. Slechts twee dagen eerder, op 6 februari, was paus Pius XI gekozen als opvolger van de overleden paus Benedictus XV. En alsof de Voorzienigheid er een mooi historisch detail aan wilde toevoegen, werd Charlotte gedoopt op de dag waarop paus Pius XI plechtig werd gekroond. Haar levensverhaal begon dus letterlijk onder een nieuwe paus.

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, was Charlotte achttien jaar. Ze maakte die donkere jaren bewust mee en kon er boeiend over vertellen. Als je even stilstaat bij wat iemand van 104 allemaal heeft gezien, dan duizelt het je haast. Ze werd geboren in een tijd zonder televisie, zonder computer, zonder internet en zelfs zonder koelkast in veel gezinnen. Ze zag de wereld veranderen van paard en kar naar elektrische auto's, van handgeschreven brieven naar videobellen. Wie meer dan een eeuw leeft, heeft eigenlijk geen geschiedenisboek meer nodig; hij of zij is geschiedenis.

 

Hoewel dankzij de goede gezondheidszorg steeds meer mensen de honderd halen, blijft het toch iets bijzonders. De afgelopen weken vroegen enkele parochianen mij of er in de Bijbel eigenlijk ook honderdjarigen voorkwamen. Dat liet ik mij geen twee keer zeggen, dus ik ben het gaan opzoeken.

 

Wie het vijfde hoofdstuk van het boek Genesis openslaat, ontdekt al snel dat Charlotte daar nog als een jongedame zou hebben gegolden. Adam werd 930 jaar, zijn zoon Set 912 en Enos 905. Kenan haalde 910 jaar, Mahalalel 895 en Jared zelfs 962 jaar. Henoch was de pechvogel van de familie, want hij werd "slechts" 365 jaar. Zijn zoon Metuselach spande echter de kroon met 969 jaar en werd daarmee de oudste mens uit de Bijbel. Vandaar ook onze bekende uitdrukking: "Zo oud als Metusalem."
Lamech moest het stellen met een bescheiden 777 jaar en werd pas op zijn 182ste vader van Noach. En Noach zelf? Die kreeg zijn zonen Sem, Cham en Jafet toen hij vijfhonderd jaar oud was. Tegenwoordig vinden we een vader van vijftig al opmerkelijk. De tijden zijn duidelijk veranderd.

 
Toch komt er ook in de Bijbel een keerpunt. In Genesis 6,3 zegt de Heer: "Mijn levensgeest mag niet voor altijd in de mens blijven; hij is immers slechts vlees. Zijn levensduur zal honderdtwintig jaar bedragen." Sindsdien lijkt de mensheid zich daar redelijk goed aan gehouden te hebben. Volgens de officiële gegevens is er zelfs maar één persoon bekend die die grens overschreed: de Franse Jeanne Calment, die in 1997 overleed op de leeftijd van 122 jaar.

Iemand merkte mij ooit met een glimlach op: "Stel je eens voor dat die leeftijden uit Genesis vandaag nog golden. Dan stond heel het Hageland vol woonzorgcentra en zou niemand nog minister van Pensioenen willen worden." Er zit ongetwijfeld een kern van waarheid én een flinke dosis humor in.

Maar achter die glimlach schuilt ook een ernstige vraag. Waarom wordt de ene mens honderd of zelfs ouder, terwijl een ander al veel vroeger afscheid moet nemen? Dat is een vraag waarmee mensen soms diep kunnen worstelen. Ook gelovigen ontsnappen daar niet aan. Waarom mocht mijn dierbare niet langer leven? Waarom moet iemand zo jong sterven?

Op zulke vragen hebben wij geen eenvoudig antwoord. Wel hebben wij als christenen een vaste hoop. Niet het aantal levensjaren is uiteindelijk beslissend, maar de bestemming van ons leven. Of ons aardse bestaan nu kort duurt of meer dan een eeuw omspant, Christus heeft ons de belofte gegeven dat wie in Hem gelooft, eeuwig leven heeft. Dat is de troost die de Kerk al tweeduizend jaar verkondigt. En het is die hoop die wij ook meedragen wanneer wij donderdag afscheid nemen van Charlotte.

104 jaar is een indrukwekkende leeftijd. Maar gemeten aan de eeuwigheid is het, hoe dankbaar ook, slechts het begin.

Gods Zegen, uw priester en Pastoor A. Penne
www.priesterpenne.be


Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.